เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 343 เหตุผล
“อ้อ... แล้วจะเอาอะไรมาให้อาหารล่ะ? ให้เชื้อราเหรอ? เห็ดน่ะ?”
จางเหวินซูได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “พวกเราก็ไม่ได้เก็บมาเหมือนกัน ของแบบนั้นถ้าเก็บผิดชนิดขึ้นมา มีหวังโดนพิษตายได้เลย เลือกอย่างอื่นเถอะ... เอาน้ำมารด หรือเอาหญ้ามาให้กินก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก”
น้ำเสียงฟังดูหยอกเย้า แต่เจ้าตัวกลับพูดด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง
เด็กผู้ชายที่ตัวเล็กกว่าคนนั้นรีบพูดขึ้นว่า “ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ ผมชื่อ... ผมชื่อเว่ยจวิน! เว่ยจวินเป็น... เป็นชื่อของผมครับ!”
ใบหน้าของเขาซีดเผือด พูดจาติดขัด
แถมยังกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว ดูเหมือนจะหวาดกลัวมาก
จางเหวินซูร้อง “อ้อ” อีกครั้ง ก่อนพูดว่า “เข้าใจแล้ว... คำถามต่อไป ยังให้เวลาห้าวินาทีเหมือนเดิม ถ้าตอบไม่ทันจะสับอีกาน้อยทิ้งนะ พวกเธอมาที่นี่ทำไม? ห้า... สี่... สาม...”
“หาอาหารครับ!”