เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 342 ร่ำสุรารำพันชีวิต
จิ้นหลินยิ้มพลางกล่าวว่า "ฉันไม่เข้าใจหลักการอะไรมากมายหรอก แต่ว่า... มีเด็กหนุ่มอย่างหย่งเฉียงอยู่ด้วย ย่อมส่งผลดีต่อการปลุกขวัญกำลังใจ ทุกคนมารวมตัวกัน ก็ต้องให้มันคึกคัก มีชีวิตชีวา ถึงจะเอาชีวิตรอดต่อไปได้ วัน ๆ เอาแต่ทำหน้าอมทุกข์ ถอนหายใจเฮือก ๆ มันไม่ได้เรื่องหรอก! ต่อให้รวมคนได้มากกว่านี้ ก็ไม่มีประโยชน์"
หยางจื้อพยักหน้า ขานรับว่า "แม่ผมพูดถูกแล้ว!"
ทุกคนได้ยินดังนั้น ต่างก็ปรบมือไปด้วยและหัวเราะลั่นไปด้วย
เสียงปรบมือมอบให้จิ้นหลิน ส่วนเสียงหัวเราะมอบให้หยางจื้อ
คำพูดของจิ้นหลิน พอฟังเข้าใจได้ง่ายกว่าของจ้าวซื่อชิงมากนัก
แน่นอนว่า ทั้งสองคนพูดถึงหัวข้อที่ต่างกัน ระดับความลึกซึ้งย่อมไม่เหมือนกัน
แต่พอลองคิดดู การมีลู่หย่งเฉียงอยู่ด้วย ทุกคนก็รื่นเริงดีจริง ๆ