เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 4 ฉันเชื่อฟังท่านอาจารย์
หลังจัดการเก็บกวาดหลังมื้ออาหารเรียบร้อย ลู่เฉินเฉินก็ไปนอน
จางเหวินซูสละห้องตู้สินค้าอีกห้องให้เขา และโยนเสื้อผ้าเก่ากับหมอนขาดๆ ให้ เขาปูลงบนพื้นแล้วล้มตัวลงนอน ก่อนจะหลับไปอย่างรวดเร็ว
สถานที่อย่างโกดังแห่งนี้ รวมถึงคนอย่างจางเหวินซู ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยอย่างมาก
แน่นอนว่ายังมีเรื่องที่มีอาหารให้กินอิ่มด้วย
ดังนั้นเขาจึงหลับได้สนิทและลึกมาก การหลบหนีและเข่นฆ่าตลอดหลายวันที่ผ่านมาปั่นป่วนอยู่ในความฝัน เงาร่างที่คุ้นเคยทีละคนล้มลงในกองเลือด ถูกกัดกินอย่างโหดเหี้ยม ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน
ร่างกายของเขาสั่นเทา
แต่ดูเหมือนจะฝันถึงเรื่องใหม่ๆ บางอย่าง จึงค่อยๆ ผ่อนคลายลง และกลับสู่ความสงบ
ตื่นขึ้นมาอีกที ตะวันก็คล้อยต่ำไปทางทิศตะวันตก แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องเจิดจ้า