เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 ใครคือศัตรูของเรา
“เสี่ยวลู่ นายคงไม่ได้คิดจะใช้ชีวิตร่วมกับเธอจนแก่เฒ่าจริงๆ ใช่ไหม?”
จางเหวินซูเห็นเขาเดินวนไปวนมา มีดในมือยืดออกไปแล้วย่อกลับ ย่อกลับแล้วยืดออกไป บนหน้าผากเริ่มมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่สามารถจัดการซอมบี้ได้เสียที
ลู่เฉินเฉินพูดอย่างหงุดหงิดว่า “บ้าสิ เธอหมุนไปหมุนมาตลอด ฉันลงมือไม่ได้นี่นา”
มีดในมือเขามีความยาวจำกัด ถ้าอยากจะฆ่าซอมบี้ก็ต้องย่อตัวลง แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้เกินไป กลัวจะถูกคว้าตัวแล้วตกลงไปในหลุม
แต่เจ้าซอมบี้ก็ยังพอขยับตัวได้ มันหมุนตัวไปมา สองมือไขว่คว้ามั่วซั่ว เขาพยายามฟันไปหลายที ส่วนใหญ่ก็ฟันโดนแค่มือ แต่ไอ้ตัวนี้มันไม่รู้จักเจ็บ ฟันโดนแขนไปก็ไร้ประโยชน์
จางเหวินซูถอนหายใจ พูดว่า “เอาเถอะ นายถอยไปข้างหลัง เดี๋ยวฉันจะตรึงเธอไว้ แล้วนายค่อยลงมีด”
พูดจบก็ยกไม้พลองขึ้นมา สองมือกำแน่น รวบรวมสมาธิให้สงบนิ่ง
ตะโกนใส่ซอมบี้ไปทีหนึ่งว่า “เฮ้ย!”