กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 เช้าวันวาเลนไทน์
เช้าตรู่ มีแรงสั่นเบา ๆ ดังมาจากใต้เตียง
โทรศัพท์มือถือไม่รู้กลิ้งตกจากโต๊ะข้างเตียงตั้งแต่เมื่อไร แรงสั่นทึบ ๆ กระจายไปตามพื้น ราวกับแมลงตัวเล็กที่ติดอยู่ในพื้นที่แคบ ๆ กระพือปีกอย่างลนลาน ส่งเสียงหึ่ง ๆ
ฝานเซียวเป็นคนแรกที่ตื่น ทันทีที่แสงเช้าทะลุช่องม่าน ความง่วงงุนของเขาก็หายไปหมด
แขนทั้งข้างถูกโหยวซูหลางหนุนทับอยู่ใต้ลำคอ ตั้งแต่หัวไหล่ถึงปลายนิ้วชาแข็งจนไร้ความรู้สึก แต่เขาไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย เพียงตะแคงตัวนิด ๆ มองใบหน้ายามหลับของคนข้างกายไม่วางตา
ขนตายาวหนาทอดต่ำ ทิ้งเงาจาง ๆ ใต้เปลือกตา