กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 เข้ามาไหม
โหยวซูหลางมองท่าทางเหม่อลอยของเขา ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง มุมปากโค้งขึ้นอย่างอ่อนโยน “เข้ามาไหม”
ฝานเซียวไม่รู้จะบอกเล่าความลังเลและความร้อนรนในใจอย่างไร ทั้งความอับอายที่ขาอ่อนแรงและความลังเลจนไม่กล้าเคาะประตูอยู่นาน ล้วนยากจะบรรยายเป็นคำพูด
เขาเลิกลังเล เบี่ยงตัวลอดช่องประตูเข้าไปในห้อง ราวกับสายน้ำที่พบที่พักพิง รีบไหลไปสู่อ่าวที่เฝ้าใฝ่หามาเนิ่นนาน
เมื่อเข้ามาแล้ว เขาเอื้อมมือกลับไปปิดประตูลงกลอน เสียงกริ๊กเบา ๆ ตัดขาดเสียงจากภายนอก แผ่นหลังพิงบานประตูเย็น ๆ สายตาจับจ้องคนตรงหน้า