กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ไปเรียน
ทางเดินยาวว่างเปล่าเงียบเหงา ฝีเท้าแผ่วเบาถี่กระชั้นจนไฟเซนเซอร์ไม่ติด ฝานเซียวผลักประตูห้องข้าง ๆ เข้าไป ภายในยังหลงเหลือกลิ่นอายของช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันเมื่อคืน
เทียนที่ไหม้จนหมดเหลือเพียงไส้ดำเกรียมสั้น ๆ ขี้ผึ้งที่แข็งตัวเกาะแน่นอยู่บนผิวเชิงเทียน
ปลาน้อยสีทองบนกระดาษฉลุลายหน้าต่างหมดประกายระยิบระยับยามค่ำคืน แนบอยู่นิ่ง ๆ บนบานกระจก
บนโต๊ะเตี้ยมีดอกกุหลาบบานสะพรั่งสองช่อ สีแชมเปญงามละมุนสง่า สีแดงสดร้อนแรงเจิดจ้า ขอบกลีบม้วนงอเล็กน้อย บานถึงช่วงที่งดงามที่สุดแล้ว