กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 9 ขอบคุณหัวหน้าทุกคน
เสิ่นอวี้กับคนอื่น ๆ มองม่านฝนมืดสนิทนั้นอย่างตกตะลึง ครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติได้
สุยชียื่นมือดีดนิ้วดังเป๊าะ “อย่าเหม่อสิ”
จั่วเฉินหันมามองเธออย่างเหม่อ “พายุฝนที่ดาวหินทรายหาได้ยากในรอบร้อยปี กลายเป็นเธอทายถูกจริง ๆ ด้วย”
เสิ่นอวี้พิงผนังหินยิ้มเบา ๆ “เกือบกลายเป็นท่องเที่ยววันเดียวจริง ๆ แล้ว”
เม่ยเป่าเอนพิงขาสุยชี ถูกลมหนาวจากปากถ้ำพัดจนตัวสั่น
สุยชีจูงเธอเดินเข้าถ้ำ แล้วหยิบซากสัตว์อสูรธุลีดำออกมาจากคลังพกพา ใช้ไม่กี่ทีก็แล่เอาขนหนาของมันออก หาหินแท่งยาวแหลม ๆ หลายก้อนมาทำเป็นตะปู ตอกขนสัตว์ติดไว้ที่ปากถ้ำ บังลมหนาวกรรโชกกับเสียงฝนกระหน่ำด้านนอก
เม่ยเป่าสำรวจไปทั่วในถ้ำหิน พบหลุมยุบทรงกลมแห่งหนึ่ง ดูแล้วเหมาะกับการก่อไฟมาก วิ่งไปบอกสุยชีอย่างตื่นเต้น
“เม่ยเป่าเก่งมาก เราจะไปก่อไฟกันเดี๋ยวนี้”