เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 8 ฝนตกหนักมาแล้ว
ระหว่างที่สุยชีย่างปลาอยู่นั้น อีกสามคนก็พากันไปดูขวดกรองน้ำ
คราวนี้เปลี่ยนเป็นเสิ่นอวี้ที่เทน้ำในทะเลสาบลงไป จั่วเฉินกับเม่ยเป่าจ้องดูหยดน้ำใสที่ไหลออกมาจากปากขวดอย่างตั้งใจ พร้อมส่งเสียงทึ่งออกมาเป็นระยะ
“ของเล็ก ๆ แบบนี้ดีจริง ๆ”
“พี่สาวสุยเก่งจริง ๆ อะไรก็ไม่เคยทำให้เธอลำบาก”
ทั้งสามคนรู้สึกแปลกใหม่มาก ผลัดกันเล่นอยู่นาน โดยไม่ทันสังเกตว่าไฟข้างหลังพวกเขาลุกโชนขึ้นเรื่อย ๆ เนื้อปลาอันอวบอ้วนค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเหลืองเกรียม
สุยชีหันหลังให้พวกเขาโดยไม่พูดสักคำ แอบกินปลาย่างหอมกรุ่นคำโต ๆ อย่างเงียบ ๆ
อืม เนื้อปลาสดหวาน ก้างก็น้อย เยี่ยมมาก
เสิ่นอวี้ตาคมเป็นคนแรกที่รู้ตัว เขายัดขวดกรองน้ำใส่มือจั่วเฉิน แล้วเคลื่อนไปข้างกายสุยชีในชั่วพริบตา ดวงตาสองข้างที่ห้อยถุงดำจ้องเขม็งมาที่สุยชี