บทที่ 142 บูมเมอแรง

บทที่ 142 บูมเมอแรง

สีหน้าของเย่เจาเจาบิดเบี้ยวเล็กน้อย

หลีซวงกลั้นรอยยิ้มอย่างสุดความสามารถ เอ่ยถามอย่างเรียบเฉยว่า "โอ้? เช่นนั้นเย่เจาเจาไร้ค่าถึงเพียงนั้นเชียวหรือ? สิบปีมานี้นางก็นับว่าทุ่มเทหมดหน้าตักให้กับพวกเจ้า ข้าคิดว่าการที่นางตายไปเช่นนี้ พวกเจ้าจะรู้สึกเสียใจอยู่บ้างเสียอีก"

เซิ่งหยวนขมวดคิ้ว เย่เจาเจาตายไปแล้ว ในใจเขาก็รู้สึกสลดใจอยู่บ้างจริงๆ แต่คำพูดเช่นนี้จะเอ่ยออกมาได้อย่างไร?

ศิษย์พี่หญิงหลีต้องการฟังคำรับรองจากเขาหรือ?

เซิ่งหยวนกล่าวอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยว่า "เย่เจาเจาเป็นคนของวิถีมาร! ตั้งแต่นางเข้าร่วมยอดเขาหลิงซวี ทุกการกระทำล้วนเพื่อยุแยงความสัมพันธ์ของพวกเรา คนพรรค์นี้ ต่อให้ตายร้อยครั้งก็ยังไม่สาสม นับว่าถูกเกินไปสำหรับนางแล้ว"