บทที่ 141 เย่เจาเจา

บทที่ 141 เย่เจาเจา?

เย่เจาเจาเอ่ยอย่างน่าสงสารจบ ก็รอให้พวกลั่วหมิงเยว่ช่วยนางกล่าวโทษหลีซวง

การที่ถูกคนที่ใส่ใจตั้งข้อสงสัยอีกครั้ง ยังต้องกลัวว่าหลีซวงจะไม่มีอารมณ์ด้านลบระเบิดออกมาอีกหรือ?

เย่เจาเจากำลังแอบได้ใจ ลืมตาขึ้นมาก็เห็นลั่วหมิงเยว่มีสีหน้างุนงงไม่เข้าใจ

"เจ้าคือ...ฟางชิงอวี่ใช่หรือไม่?" ลั่วหมิงเยว่เลิกคิ้ว

"ใช่เจ้าค่ะ" เย่เจาเจาส่งรอยยิ้มอันอ่อนโยนงดงามให้กับลั่วหมิงเยว่ ขอบตาของนางยังแดงเรื่อในระดับที่พอเหมาะพอเจาะ บ่งบอกว่านางถูกหลีซวงทำร้ายจิตใจไม่เบา

ลั่วหมิงเยว่เอ่ยอย่างหนักแน่นเด็ดขาด "ข้ารู้สึกว่าเจ้า..."

ก้นบึ้งดวงตาของเย่เจาเจาแฝงแววคาดหวังอยู่ลึกๆ

รู้สึกว่านางน่าทะนุถนอมมากใช่หรือไม่?