บทที่ 143 ศิษย์พี่สาม สุยจิ้น

บทที่ 143 ศิษย์พี่สาม: สุยจิ้น

หลีซวงมองสีหน้านี้ของเย่เจาเจา ชั่วขณะนั้นก็รู้สึกน่าสนใจอยู่ไม่น้อย

มิน่าเล่าเย่เจาเจาถึงได้ใช้ลูกไม้นี้ในอดีตอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตอนนี้นางใช้วิธีเดียวกันสนองคืนผู้กระทำ ถึงกับรู้สึกว่าสนุกดีเหมือนกัน

เซิ่งหยวนมองสถานการณ์นี้ รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ

แต่เขาก็กดความรู้สึกนี้ลงไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงกล่าวอย่างเย็นชาว่า "เย่เจาเจาผู้นั้นมีอะไรน่าพูดถึงกัน ในเมื่อความเข้าใจผิดคลี่คลายแล้ว ภารกิจครั้งนี้ พวกข้าจะคอยช่วยเหลือด้วย คงไม่มีปัญหาอะไรแล้วกระมัง?"

"ต่อให้พูดจนฟ้าถล่ม ฟางชิงอวี่ผู้นี้ก็ยังเป็นคนที่ไม่รู้ที่มาที่ไปอยู่ดี" ลั่วหมิงเยว่กล่าวเสียงเย็น "เซิ่งหยวน เจ้าเกิดมาโง่เขลา เจ้าเต็มใจจะเชื่อหน้านางก็เชื่อไปคนเดียวเถอะ แต่อย่าได้ลากพวกข้าไปเดือดร้อนด้วย"