บทที่ 128 กลับมาเถิด

บทที่ 128 กลับมาเถิด

ปราณมาร?

อีกทั้งยังเป็นปราณมารที่บริสุทธิ์ถึงเพียงนี้

ม่านตาของเจินเหรินหลิงซวีหดเกร็ง ก้นบึ้งนัยน์ตาสะท้อนความหวาดกลัวสายหนึ่งพาดผ่าน

เขาถึงกับอยู่ร่วมกับสิ่งชั่วร้ายในวิถีมารมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้เชียวหรือ? หนำซ้ำยังคอยปกป้องนางอย่างสุดกำลังอีก?

หลังจากนี้เจ้าสำนักและคนอื่นๆ จะมองเขาอย่างไร จะรู้สึกว่าเขาเข้าไปพัวพันกับวิถีมารหรือไม่!

“มารชั่วร้ายนอกรีต ทุกคนล้วนมีสิทธิ์สังหาร!” เจินเหรินหลิงซวีกล่าวด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

เขาถือกระบี่ ฟาดฟันลงไปโดยไม่ปรานีแม้แต่น้อย

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น จึงจะสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขาได้

วิถีธรรมะและวิถีมารย่อมไม่อาจอยู่ร่วมโลกกันได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า มารผู้นี้ยังแฝงตัวอยู่ในสำนักกระบี่มาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ เกือบจะทำลายอัจฉริยะของสำนักกระบี่ไปแล้ว!