เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 256 ชื่อเสียงสะเทือนเลื่องลือ
เมื่อเห็นเช่นนั้น หวงหลิงเยว่ก็รู้ว่าปราณกระบี่สายนั้นเริ่มออกฤทธิ์แล้ว ตอนนี้มันคงกำลังเคลื่อนพล่านอยู่ทั่วร่างลี่เหยียนจิน!
นางรีบยกมือทั้งสองข้างขึ้น ทำท่าหวาดกลัวเกินเหตุแล้วตะโกนเสียงดัง “อย่าฆ่าข้า ได้โปรดเถิด! อย่าฆ่าข้า ข้ายังไม่อยากตายเร็วขนาดนี้!”
สีหน้าท่าทางที่หวงหลิงเยว่แสดงออกมาตอนนี้ ในสายตาของทุกคนดูเหมือนตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก ทั้งร่างแลดูเหมือนจริงยิ่งนัก กระทั่งเพื่อไม่ให้ผู้ที่กำลังจับตามองบนสนามพบพิรุธแม้แต่น้อย หวงหลิงเยว่ยังจงใจแสดงท่าทางลนลานคลานกลิ้งไปกับพื้นได้อย่างสมบทบาท!!!
ศิษย์สถาบันหลายคนรอบข้างเบิกตากว้าง สีหน้าสับสนงุนงง ความแตกต่างระหว่างก่อนกับหลังช่างมากมายยิ่งนัก โดยเฉพาะหลี่จงที่นั่งอยู่บนที่นั่งผู้อาวุโส
เมื่อเห็นท่าทางของหวงหลิงเยว่ เขาก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างพูดไม่ออก มีบางอย่างที่เขาพูดออกมาไม่ได้ จึงได้แต่หัวเราะในใจว่า นังหนู เจ้านี่ช่างแสดงเก่งและรู้จักเล่นเสียจริง แต่ต้องยอมรับว่าแสดงได้เหมือนมาก หากข้าไม่รู้ความสามารถของเจ้ามาก่อน แม้แต่ข้าก็คงถูกเจ้าหลอกได้เหมือนกัน
ตอนนี้หวงหลิงเยว่ยังตะโกนไม่หยุดว่า “ไม่สู้แล้ว ข้าไม่สู้แล้ว ปล่อยข้าไปเถิด...”