เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257 ภารกิจนอกสถาบัน
“จริงสิ” ชางฉางหมิงเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถามด้วยความสงสัยว่า “ศิษย์หวงหลิงเยว่!”
“เจ้าทำให้คู่ต่อสู้ติดกับได้อย่างไร ตอนข้าดูการประลอง ไม่เห็นเจ้าออกมือสักครั้งเลย???”
“ง่ายมาก” หวงหลิงเยว่หยิบก้อนกรวดเล็ก ๆ จากพื้นขึ้นมาอีกก้อน แล้วสาธิตให้ชางฉางหมิงดู
เมื่อชางฉางหมิงเห็นเคล็ดดีดนิ้วอันน่าเหลือเชื่อตรงหน้า ก็อดตื่นตะลึงไม่ได้ เขาร้องชมว่า “ยอดเยี่ยม!”
บังเอิญยิ่งนัก เวลานี้มีลมอ่อน ๆ พัดผ่าน ทำให้เส้นผมสวยยาวของหวงหลิงเยว่พลิ้วไหวตามลม เขาจึงสังเกตเห็นปอยผมที่ถูกฟันขาด
หวงหลิงเยว่หยิบปอยผมที่ขาดขึ้นมาไว้ในมือ แล้วกล่าวกับชางฉางหมิงตรงหน้าว่า “เจ้าสถาบัน ข้าช่วยกอบกู้หน้าตาให้สถาบันวิญญาณแล้วนะ” กล่าวพลางแกว่งปอยผมที่ถืออยู่ “ท่านควรให้สิ่งชดเชยแก่ข้าบ้างหรือไม่!!!!”
ชางฉางหมิงได้ยินก็หัวเราะลั่นแล้วกล่าวว่า “สมแล้วที่หลี่จงบอกว่าเจ้าเป็นคนเห็นแก่ทรัพย์สิน พูดไม่ผิดจริง ๆ” เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวกับหวงหลิงเยว่ว่า!
“ข้ามีสมบัติป้องกันชิ้นหนึ่ง เรียกว่าเกราะอ่อนคุ้มใจ ข้าจะมอบสิ่งนี้ให้เจ้าเพื่อชดเชยความเสียหายจากปอยผมที่ขาด คิดเห็นอย่างไร?” กล่าวพลางของชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ ดูคล้ายเกราะอ่อนที่ทำจากหนังสัตว์บางชนิด!