เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 มุ่งหน้าสู่จักรวรรดิเทียนเซิ่ง
คุนอู่เยว่คำรามเสียงยาว ลำแสงสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาทะลวงเข้าสู่ขอบเขตราชันยุทธ์ได้สำเร็จ สองสามลมหายใจต่อมาแสงก็สลายไปอย่างรวดเร็ว เมื่อคุนอู่เยว่ดีใจแล้วเดินมาหาหวงหลิงเยว่ เจ้าสถาบันเก่อหงก็ขวางเขาไว้แล้วกล่าวว่า “ตาเฒ่าคุน เพิ่งทะลวงขั้นใหม่ ๆ แรงกดดันรอบตัวเจ้ารุนแรงเกินไป จะทำร้ายนังหนูได้ อีกอย่าง ไม่นึกเลยว่าเจ้าคิดจะพบผู้คนในสภาพนี้ ดูท่ายิ่งแก่ก็ยิ่งไร้ยางอาย”
เจ้าสถาบันเก่อหงกลอกตา แสดงว่าเขาไม่รู้จักคนผู้นี้
คุนอู่เยว่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตนยังไม่ได้สวมเสื้อผ้า ด้วยความดีใจจึงลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท จากนั้นก็รีบสวมเสื้อผ้าและเก็บงำลมหายใจ แล้วประสานหมัดให้เจ้าสถาบันเก่อหง “ขออภัย ๆ ข้าดีใจจนลืมเรื่องนี้ไป”