เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 ช่วยรักษาคุนอู่เยว่
“เช่นนั้นให้ข้าตรวจดูเสียก่อน แล้วค่อยตัดสินใจได้หรือไม่?” หวงหลิงเยว่กล่าว
คุนเจ๋ออี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง พลางนึกถึงสิ่งที่เจ้าสถาบันเก่อหงเขียนไว้ในจดหมาย และนึกถึงการที่เก่อหงเชื่อมั่นในหญิงสาวตรงหน้าถึงเพียงนี้ หรือว่านางจะมีวิธีจริง ๆ?
ในที่สุดคุนเจ๋ออี้ก็พยักหน้าเห็นด้วย แล้วพาหวงหลิงเยว่ไปยังเขตหวงห้ามแห่งหนึ่งในวังหลวง เขากล่าวว่า “ที่นี่เป็นเขตหวงห้ามในวังหลวง ผู้ใดก็ห้ามย่างกรายเข้ามา ฝ่าฝืนมีโทษประหาร แน่นอนว่าวันนี้ยกเว้นแม่นางเยว่” ไม่นานทั้งสองก็มาถึงหน้าห้องลับ คุนเจ๋ออี้คำนับไปทางห้องลับแล้วกล่าวว่า “ท่านพ่อ ข้าพาแม่นางที่เจ้าสถาบันเก่อหงแนะนำมาแล้วขอรับ”
ประตูห้องลับเปิดออก เสียงหนึ่งดังมาจากด้านใน “ดี เจ้าทำได้ดีมาก ลำบากเจ้าแล้ว ไม่มีธุระอะไรของเจ้าแล้ว กลับไปเถิด”
เสียงจากห้องลับดังขึ้นอีกครั้ง “แม่นางน้อย เข้ามาสิ”