เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 นี่สิจึงจะเป็นลักษณะที่จักรวรรดิพึงมี
เรือวิญญาณเหินเวหาอยู่เจ็ดวัน ในที่สุดก็มาถึงราชธานีชิงหยาง ที่นี่ไม่อนุญาตให้โดยสารศาสตราวิญญาณเหินเวหาอีกต่อไป คนกลุ่มหนึ่งจึงมาถึงหน้าประตูเมือง ฮุ่ยจื่อก้าวออกไปและพาทุกคนเข้าเมืองชิงหยางด้วยวิธีเดียวกัน
การเข้าเมืองครั้งนี้ราบรื่นเกินไปหรือไม่?
ตลอดทางที่ผ่านมา หวงหลิงเยว่ผ่านเมืองมาหลายแห่ง ทุกแห่งล้วนปล่อยให้ผ่านอย่างง่ายดาย แม้แต่ค่าธรรมเนียมเข้าเมืองก็ไม่ต้องจ่าย นางจึงถามด้วยความสงสัย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อาจารย์ฮุ่ยจื่อตอบว่า “แน่นอนว่าเป็นเพราะการประชุมแลกเปลี่ยน ช่วงเวลานี้ไม่ว่าประเทศใด แคว้นใด หรือจักรวรรดิใด ล้วนต้องปล่อยให้ผ่านโดยไม่มีเงื่อนไข หากสามมหาอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์รู้ว่าประเทศหรือขุมอำนาจใดขัดขวางหรือสังหารคณะผู้เข้าแข่งขัน พวกเขาจะถือว่านั่นเป็นการท้าทายและย่อมถูกกำจัด เพราะฉะนั้นในช่วงสองเดือนนี้จึงไม่มีใครกล้าขัดขวาง ทำได้เพียงหลีกทางให้!”