เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 ตำหนักหัตถ์โลหิต การลอบสังหาร
ไป๋ซื่อเฉินยิ้มกล่าว “เรียกข้าเหมือนแต่ก่อนว่า ผู้อาวุโสไป๋ เถิด ช่วงเวลาที่ผ่านมา ข้าก็ชินเสียแล้ว อีกทั้งยังชอบให้เจ้าเรียกเช่นนี้ด้วย” เขาหัวเราะเสียงดัง
หวงหลิงเยว่ยิ้ม “เช่นนั้นก็ดี ต่อไปข้าจะเรียกท่านว่าผู้อาวุโสไป๋เหมือนเดิม”
“เฒ่าไป๋ ตอนนี้ท่านดูเก่งกาจมากเลย เก่งกาจขนาดไหนหรือ?”
หวงหลิงเยว่เอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“อืม เฒ่าไป๋”
“ก็ดี เรียกเฒ่าไป๋ก็เฒ่าไป๋ ตอนนี้พลังของข้าฟื้นคืนมาได้ครึ่งหนึ่งแล้ว”
“ครึ่งหนึ่งหรือ?” หวงหลิงเยว่ถามต่อ “ครึ่งหนึ่งนี่แค่ไหนกัน?”
ไป๋ซื่อเฉินกล่าว “เมื่อก่อนข้าเป็นถึงกึ่งเซียนจักรพรรดิ ที่ข้าบอกว่าฟื้นคืนมาได้ครึ่งหนึ่งนั้นยังไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ เพราะร่างกายยังมีบาดแผลแห่งมรรคาอยู่ พลังทั้งร่างจึงไม่อาจสำแดงออกมาได้ ตอนนี้ข้าก็มีพลังแค่ขั้นก่อกำเนิดวิญญาณเท่านั้น” หวงหลิงเยว่เอ่ยอย่างไม่อยากเชื่อ “ขั้นก่อกำเนิดวิญญาณเก่งกาจมากหรือ?”