เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 สถาบันเจียหนานเปิดรับศิษย์
“อะไรนะ?” เฒ่าไป๋เอ่ยอย่างไม่อยากเชื่อ “เสือตัวนั้นสีอะไร?”
“สีทองขาว!” หวงหลิงเยว่ตอบพลางนึกย้อน
เห็นเฒ่าไป๋มีสีหน้าเคร่งขรึม หวงหลิงเยว่จึงถาม “เป็นอะไรไป? มันช่วยข้า ไม่ได้ทำร้ายข้าก็พอแล้ว” “หนูน้อย เสือตัวที่เจ้าพูดถึงอาจเป็นราชันสัตว์ร้าย มีเพียงราชันสัตว์ร้ายเท่านั้นที่สังหารและช่วยคนได้อย่างแม่นยำ”
“ยิ่งไปกว่านั้น ราชันสัตว์ร้ายตัวนั้นอาจมาจากโลกเขตแดนอสูร ข้าเองก็แค่เคยได้ยินมา ไม่เคยพบเห็น” เฒ่าไป๋กล่าวออกมา
หวงหลิงเยว่ไม่ใส่ใจเรื่องพวกนี้แล้ว นางเก็บของที่ได้จากการต่อสู้ก่อน พลิกค้นศพทั้งสิบอยู่พักหนึ่ง แล้วเก็บถุงเก็บของมิติของพวกเขาไปทั้งหมด
นางถาม “เฒ่าไป๋ พวกนั้นคงตามหาข้าไม่เจออีกแล้วกระมัง? ตายหมดทุกคนแล้วนี่”
“พูดยาก ใครจะไปรู้เล่า!” เฒ่าไป๋ตอบ
“กลับกันเถิด คราวนี้ได้ของมามากมาย ทรัพย์สินของผู้ฝึกขั้นก่อกำเนิดวิญญาณสิบคนต้องมีไม่น้อยแน่”
หวงหลิงเยว่ยิ้มอย่างเบิกบาน