กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขาหยุดอยู่ห่างจากด้านหลังของนางเพียงครึ่งก้าว
“ยวนเอ๋อร์ มิใช่ว่าช่วยนางกลับมาได้แล้วหรือ”
“นางไม่เป็นอะไรแล้ว เหตุใดเจ้าจึงยังไม่ดีใจเล่า”
ครู่ใหญ่ นางจึงค่อย ๆ หันกลับมา
ดวงตาคู่งดงามเย็นชาคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา
“จ้าวเยี่ยนจือ”
“เจ้าต้องการสังหารนาง เพียงเพราะเวินอวิ๋นเจารังแกข้าจริง ๆ หรือ”
ลมหายใจของจ้าวเยี่ยนจือชะงักงัน
เขาอยากโกหกปิดบังโดยไม่รู้ตัว “แน่นอนว่าเป็นเพราะ—”
ทว่าคำพูดยังไม่ทันหลุดจากปาก ก็เห็นแววตาของเจียงยวนเปลี่ยนไป “ห้ามโกหก”