กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จ้าวเยี่ยนจือยังคงโอบกอดเจียงยวนเอาไว้แน่น ครั้นได้ยินเช่นนั้น มุมปากของเขาก็ยกขึ้นเป็นส่วนโค้งบางเบาแทบมองไม่เห็น คล้ายแฝงความดูแคลนอยู่เล็กน้อย
นางสารเลวนั่นกำลังจะตายเสียที!
ดูสิว่าหลังจากนี้นางยังจะกล้ายุแยงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับยวนเอ๋อร์อีกหรือไม่
“เหตุใดจึงถูกวางยาพิษเล่า” เจียงยวนผละออกจากอ้อมกอดของจ้าวเยี่ยนจือ ตั้งใจจะไปหาจู๋ชิงเพื่อถามให้กระจ่าง
ช่วงนี้เวินอวิ๋นเจาช่างประสบเคราะห์กรรมมากมายเหลือเกิน ก่อนหน้านี้เพิ่งถูกลอบสังหารในยามราตรี บัดนี้ยังถูกวางยาพิษอีก
ตกลงแล้วผู้ใดกันที่เคียดแค้นนางถึงเพียงนี้ จึงลงมือสังหารนางหลายครั้งหลายครา
“จู๋ชิง หมอหลวงได้…” เจียงยวนเดินไปทางนอกโถง พลางเอ่ยถามไปด้วย แต่จู่ ๆ ก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหันกลับไปมองจ้าวเยี่ยนจือ