กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สีหน้าของเวินอวิ๋นเจาซีดเผือดลงในพริบตา เหงื่อเย็นไหลซึมจากขมับไม่ขาดสาย
นางไม่กล้าเอ่ยวาจาอีก เจียงยวนกลับไม่คิดจะปล่อยนางไปเพียงเท่านี้
เวินอวิ๋นเจาท้าทายนางมานานแล้ว วันนี้นับเป็นโอกาสอันดีที่จะเชือดไก่ให้ลิงดู
เจียงยวนไม่มองนางอีก เพียงสั่งอย่างเรียบเฉยว่า “คนมา”
ขันทีลวี่พาองครักษ์หน้าพระที่นั่งมารออยู่ไม่ไกลแต่แรกแล้ว เมื่อได้ยินอัญเชิญก็รีบก้าวเข้ามา ก้มหน้ารอรับคำสั่ง
“พระสนมเวินล่วงเกินอำนาจและก่อความวุ่นวาย ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ให้คุกเข่าอยู่ที่นี่จนกว่าจะค่ำ หากกล้าลุกขึ้นแม้เพียงก้าวเดียวก่อนฟ้ามืด ก็เพิ่มโทษอีกหนึ่งคืน”
สีหน้าของเวินอวิ๋นเจาซีดขาวจนไร้สีเลือดในชั่วพริบตา นางคิดจะเอ่ยแก้ตัวตามสัญชาตญาณ ทว่าเมื่อสบเข้ากับดวงตาสงบนิ่งเย็นชาคู่นั้นของเจียงยวน ถ้อยคำทั้งหมดกลับติดค้างอยู่ในลำคอ