กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บนเตาเล็กในตำหนักหย่งเหอ หม้อยากำลังเดือดปุด ๆ กลิ่นโอสถค่อย ๆ ฟุ้งกระจายไปในอากาศ
จู๋ชิงพับแขนเสื้อขึ้น นางจับจ้องสีของโอสถ พลางใช้ตะเกียบไม้คนสองครั้ง
นางกำนัลตัวน้อยที่กำลังจัดการกับแผ่นโสมอยู่ด้านข้างอดกระซิบไม่ได้ว่า “พี่จู๋ชิง ฮองเฮายังไม่เสด็จออกจากตำหนักเว่ยหยางจนถึงตอนนี้เลยเจ้าค่ะ”
“พระนางทรงเป็นห่วงฝ่าบาทจริง ๆ ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ช่างดีเหลือเกิน”
การเคลื่อนไหวของจู๋ชิงชะงักไป นางนึกถึงท่าทีเสียอาการของเจียงยวนเมื่อคืนวาน
นางติดตามคุณหนูอยู่ข้างกายมาตั้งแต่เด็ก เติบโตมาพร้อมกับคุณหนู
คุณหนูเป็นบุตรีสายตรงของตระกูลเจียง ได้รับความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง ตั้งแต่เยาว์วัยก็ได้รับการอบรมจากหมัวมัวที่มีประสบการณ์สูงสุดและเคร่งครัดในกฎระเบียบที่สุด
กิริยาท่าทาง การวางตัว คำพูดการกระทำ และสีหน้า ทุกสิ่งล้วนต้องสมบูรณ์แบบ