กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น ตำหนักหย่งเหอมีการคารวะตามธรรมเนียม
ภายในโถงยังคงสงบเงียบเช่นเคย
เจียงยวนนั่งตัวตรงอยู่บนที่นั่งประธาน เหล่าพระสนมทยอยคารวะตามลำดับ สีหน้าแสดงความเคารพ ทว่าภายในใจกลับเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
เมื่อคืนฝ่าบาทก็ประทับค้างคืนที่ตำหนักฮองเฮาอีกแล้ว
ไทเฮาตักเตือนฮองเฮาไปแล้ว คาดไม่ถึงว่าฮองเฮากลับไม่ฟัง ยังคงเอาแต่ใจรั้งฝ่าบาทไว้ในตำหนักของนางเพียงผู้เดียว
มีที่ใดกันที่ผู้เป็นมารดาแห่งใต้หล้าจะมีท่าทีคับแคบเช่นนี้ ไร้ซึ่งความใจกว้างอย่างที่ควรมี
เหล่าพระสนมต่างพร่ำบ่นอยู่ในใจ แม้ไม่กล้าแสดงออกมา แต่บรรยากาศอันกดดันภายในโถงนั้น ผู้ใดก็ล้วนสัมผัสได้
เจียงยวนกวาดตามองทุกคนคราหนึ่ง ไม่คิดจะใส่ใจ
บัดนี้นางคิดได้แล้ว