ตอนที่ 215 พบพ่อแม่

เครื่องบินแล่นอย่างราบรื่นอยู่บนท้องฟ้าสูง 10,000 เมตร เสิ่นหมิงซูแนบตัวกับหน้าต่างเครื่องบิน เท้าคางเหม่อมองออกไป ด้านนอกคือทะเลเมฆหนาทึบที่ถูกแสงอาทิตย์ฉาบขอบเป็นสีทอง

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปถามชายที่นั่งอยู่ข้างกายเสียงเบา “คุณจะไปพบพ่อแม่ฉันจริง ๆ เหรอ”

ในสายโทรศัพท์เมื่อคืน เจียงสวินเป็นฝ่ายพูดเองในตอนท้ายว่าจะไปขอร้องพ่อแม่ของเธอ

ตอนนั้นเธอคิดจะห้ามก็สายเกินไปแล้ว…

ไม่รู้ทำไม ทั้งที่คนที่เจียงสวินจะไปพบคือพ่อแม่ของเธอ แต่คนที่ประหม่าที่สุดกลับเป็นเธอเสียอย่างนั้น

เจียงสวินกำลังพลิกอ่านเอกสารอยู่ เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เงยหน้าขึ้น แววตาเจือรอยยิ้มเล็กน้อย

“ถึงจะเป็นลูกเขยขี้เหร่ก็ต้องไปพบพ่อตาแม่ยายอยู่ดี”