ตอนที่ 216 นั่นไม่ใช่ความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับศิษย์หรือ?

หลังจากเข้าไปถึงห้องรับแขกแล้ว เจียงสวินก็นำของขวัญที่เตรียมมาวางลงบนโต๊ะน้ำชา

มันคือชุดสี่สมบัติแห่งห้องหนังสืออันล้ำค่า ประกอบด้วยจานฝนหมึกตวนสมัยราชวงศ์ชิงก้อนหนึ่ง หมึกฮุยชั้นดีหนึ่งแท่ง พู่กันทำมือจากร้านเก่าแก่ที่มีประวัติยาวนานกว่าร้อยปีหนึ่งด้าม และกระดาษโบราณคัดลอกสมัยหมิงหนึ่งมัด บรรจุภัณฑ์เรียบหรูไม่หวือหวา แต่เพียงมองแวบเดียวก็รู้ได้ว่าราคาไม่ธรรมดา

พ่อของเสิ่นยื่นมือไปลูบจานฝนหมึกเล็กน้อย ก่อนเลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ แล้วพูดเสียงเบา “จานฝนหมึกก้อนนี้ น่าจะเป็นเครื่องเขียนดินตะกอนชั้นเลิศจากของสะสมเก่าใช่ไหม?”

เขาหยิบมันขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด ส่วนแม่ของเสิ่นสังเกตเห็นพู่กันด้ามนั้น “พู่กันด้ามนี้ ฉันเคยเห็นแค่ครั้งเดียวในงานประมูล คุณเจียงหามาได้ แสดงว่าใส่ใจมากจริง ๆ”