กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินชิงเหอผลักประตูเข้ามา สายตากวาดผ่านใบหน้าสงบนิ่งของเจียงสวิน ก่อนจะไปหยุดลงที่เสิ่นหมิงซูซึ่งเห็นได้ชัดว่ากำลังลนลาน
ว้าว เขามาผิดจังหวะหรือเปล่านะ~
เจียงสวินพูดสั้น ๆ “วางไว้บนโต๊ะ”
หลินชิงเหอรู้ตัวว่ากำลังเป็นก้างขวางคอ จึงวางเอกสารลงแล้วรีบถอยออกไป พร้อมปิดประตูให้ด้วย
ภายในสำนักงานกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
เสิ่นหมิงซูยังคงยืนพิงหน้าต่างกระจก ใบหน้าแดงก่ำราวกับกุ้งต้ม
เจียงสวินเห็นหญิงสาวที่หดตัวอยู่ตรงมุมกำแพง จึงเอ่ยอธิบายการกระทำเมื่อครู่นี้ “ขอโทษ เมื่อกี้เป็นปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณของผม ไม่ได้คิดจะล่วงเกินเธอ”
เสิ่นหมิงซูยังคงแนบตัวอยู่กับหน้าต่างสูงจรดพื้น
แต่จริง ๆ แล้วเธอได้ยินคำอธิบายของเจียงสวินเมื่อครู่นี้อย่างชัดเจน