กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นิ้วของเจียงสวินที่ล็อกอยู่รอบเอวเธอบีบแน่นขึ้น ปลายนิ้วรับรู้ได้ชัดเจนถึงความอบอุ่นจากร่างกายของเธอที่แผ่ผ่านเสื้อผ้ามา
เสิ่นหมิงซูยังคงมองผ่านเลนส์กล้องอยู่ พึมพำเสียงเบา “ทำไมยังมองไม่ชัดอีกนะ...”
“ทำไมจะไม่ชัดล่ะ ให้ผมดูหน่อย”
เจียงสวินก้มหน้าลง ริมฝีปากแทบจะแนบชิดขอบใบหูของเธอ
แล้วยังยื่นเข้าไปข้างหน้าอีกนิดหน่อย
เขาช่างเลวร้ายจริง ๆ
เลวร้ายถึงที่สุด
แต่รอบนี้กลับยิ่งทำให้ลมหายใจของเจียงสวินหนักหน่วงขึ้นไปอีก
ขมับเต้นตุบ ๆ ไม่หยุด
ร่างกายของเธอนุ่มนวลจนเหลือเชื่อ เว้าโค้งเล็ก ๆ ที่หลังเอวจุดนั้นพอดีซ้อนอยู่ในฝ่ามือเขา ราวกับถูกสร้างมาให้เขากุมบีบไว้โดยเฉพาะ