เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ได้เวลาแล้ว” เจียงสวินไม่ได้สนใจหลินอวี้ แต่หันไปมองเสิ่นหมิงซูโดยตรง “ออกเดินทางกันตอนนี้เลย”
เสิ่นหมิงซูประหลาดใจ “ไม่ได้เริ่มตอนหกโมงเย็นเหรอคะ?”
“นิทรรศการดาราศาสตร์ใช้เวลาค่อนข้างนาน ตั้งแต่หกโมงถึงสามทุ่ม ระหว่างนั้นออกมาไม่ได้ กินข้าวก่อนแล้วค่อยไปจะดีกว่า”
เจียงสวินบอกแผนที่วางไว้ เสิ่นหมิงซูรู้สึกว่าที่เขาพูดมีเหตุผลทีเดียว จึงตอบตกลง
ก่อนจะเดินตามเขาไป เธอยังไม่ลืมหันไปขอบคุณและบอกลาหลินอวี้ มือเล็กโบกให้เขา “ขอบคุณนะคะรุ่นพี่ ฉันมีธุระ ขอตัวก่อนนะคะ”
เจียงสวินไม่ได้เร่งเธอ เพียงยืนอยู่ข้าง ๆ รอให้เธอพูดจบ
เมื่อเธอหันกลับมาเตรียมเดินตาม เจียงสวินจึงค่อยเงยตาขึ้นมองหลินอวี้แวบหนึ่ง
แผ่นหลังของหลินอวี้แข็งเกร็งขึ้นทันที ความหนาวเยือกแล่นวาบในใจอย่างไม่มีสาเหตุ