เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“คุณหนู พ่อบ้านนำผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวกับปิ่นทองสำหรับพิธีแต่งงานมาส่งเจ้าค่ะ”
เจียงยวนกวาดตามองครู่หนึ่ง สีหน้าเย็นชา “วางไว้ตรงนั้นเถิด”
สาวใช้ถอยออกไป ภายในห้องกลับคืนสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง
นางหันไปมองโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนยื่นมือเปิดลิ้นชักล่างสุด
ภายในมีกรรไกรเล่มหนึ่ง
ชั่วพริบตาก็เข้าสู่เดือนหกแล้ว ปลายเดือนคือวันคล้ายวันประสูติครบรอบหกสิบพรรษาของจักรพรรดิเจาเหวิน ส่วนกลางเดือนคือกำหนดพิธีอภิเษกสมรสระหว่างองค์ชายห้ากับเจียงยวน
“ฝ่าบาทใกล้สิ้นพระชนม์แล้ว” เจียงสวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
หลังผ่านเรื่องขององค์รัชทายาทและองค์ชายสาม จักรพรรดิเจาเหวินก็ยิ่งไว้วางพระทัยเขามากขึ้น ทุกวันจะต้องเรียกเขาเข้าเฝ้า
กล่าวได้ว่า นอกจากหมอหลวงแล้ว เจียงสวินคือผู้ที่รู้สภาพพระวรกายของจักรพรรดิเจาเหวินดีที่สุด