ตอนที่ 166 บัลลังก์และเจียงยวน ล้วนเป็นของเขา

“ถวายพระพรองค์ชาย” หลังจากเก๋อเหล่าเจียงเดินเข้ามาในโถงใหญ่ เขาก็เห็นร่างสูงเพรียวสง่างามนั้นในแวบเดียว จึงรีบค้อมกายถวายความเคารพ

องค์ชายสี่หันกายกลับมา บนใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้มแจ่มใสดุจเช่นวันวาน

“เก๋อเหล่าเจียงรีบลุกขึ้นเถิด ไม่ต้องมากพิธี การมาเยือนครั้งนี้ของฝ่าบาทผู้นี้ ก็เพื่อหารือเรื่องงานเลี้ยงวันเกิดของเสด็จพ่อ”

ครานี้เขาหาเหตุผลได้ข้อหนึ่ง และยังเป็นเรื่องเกี่ยวกับจักรพรรดิเจาเหวินเสียด้วย

เก๋อเหล่าเจียงพลันมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้น ตั้งใจฟังอย่างจริงจัง

ทั้งสองสนทนากันอย่างออกรส องค์ชายสี่กำลังเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาทอย่างยิ่ง อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในผู้มีสิทธิ์เป็นรัชทายาท ทว่าเขากลับไม่วางท่าถือตัวแม้แต่น้อย ทั้งยังอัธยาศัยดีและช่างสนทนา