กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพราะเรื่องนี้ คืนนั้นเสิ่นหมิงซูนอนหลับไม่สนิทนัก เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อตื่นแต่เช้า รอบดวงตาของนางคล้ำเขียว จึงถูกเจียงสวินสังเกตเห็นทันที
“เป็นอะไรไป?” เขาลูบแก้มน้อย ๆ ของนาง
เสิ่นหมิงซูเม้มริมฝีปาก ก่อนบอกความกังวลของตนแก่เขา
หลังเจียงสวินฟังจบ สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก เพียงแววตาลุ่มลึกลงกว่าเดิมหลายส่วน
“หากเจ้ากังวล ข้าจะส่งคนไปเฝ้าอยู่หน้าจวนตระกูลเซียว คอยดูว่ามีสิ่งใดผิดปกติหรือไม่”
คนที่ส่งไปเฝ้าไปติดต่อกันถึงสิบวัน ทว่ากลับไม่ได้พบเซียวเจิง ได้ยินมาว่าเขายังคงป่วยอยู่
หลังองค์รัชทายาทถูกปลด องค์ชายสามก็ยิ่งฮึกเหิมผยองลำพองใจ เหล่าขุนนางในราชสำนักต่างพากันเข้าหาและประจบสอพลอ ในฎีกามีถ้อยคำกล่าวถึงคุณความชอบของเขามากขึ้นเรื่อย ๆ