ตอนที่ 152 ขยับไหวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

หนังสือบนใบหน้าของเสิ่นหมิงซูถูกเจียงสวินหยิบออก อากาศเย็นเล็กน้อยแนบชิดแก้มนาง

ยามนี้ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว ภายในเรือนจุดแสงไฟขึ้น ทว่ามิได้สว่างนัก นางจึงไม่รู้สึกไม่สบาย

นางยังอยากนอนต่ออีกครู่หนึ่ง จึงหรี่ตาลงอย่างเกียจคร้านอีกครั้ง

ท่ามกลางความสะลึมสะลือ มือข้างหนึ่งไต่ขึ้นมาจากน่องของนาง พร้อมความร้อนระอุจากฝ่ามือบุรุษ

เสิ่นหมิงซูขยับขา คิดจะหลบหนี กลับถูกเขากุมเอาไว้แน่นยิ่งกว่าเดิม

ปลายนิ้วกดไล่ขึ้นไปตามข้อพับเข่าของนาง ส่งผ่านความซาบซ่านจนยากจะทานทน

“...คัน” นางย่นปลายจมูก

เสิ่นหมิงซูลืมตาขึ้น พลันสบเข้ากับดวงตาคู่นั้นของเจียงสวินที่ดำลึกประหนึ่งหยดหมึกออกมาได้

แย่แล้ว เรื่องนี้ไม่ถูกต้อง