กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงสวินมิได้รีบร้อนอธิบาย รอให้นางพูดจบแล้วจึงเอ่ยปาก
“อาซูไม่อยากใช้นิ้วมือหรือ?”
“หรือรู้สึกไม่สบายตรงไหน?”
เสิ่นหมิงซูเม้มริมฝีปาก “ไม่ใช่เจ้าค่ะ ทั้งยังไม่ได้รู้สึกไม่สบายตรงไหน”
ถึงขั้น…
สบายยิ่งนัก
“เช่นนั้นเป็นเพราะเหตุใด?” เจียงสวินถามอีกครั้ง
เขาค่อย ๆ ชี้นำ
เสิ่นหมิงซูรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง ใบหน้าเล็กที่เดิมก็ขึ้นสีแดงอยู่แล้ว ยามนี้ยิ่งงดงามอ่อนหวานราวกับบีบน้ำออกมาได้
“คือว่า มัน มันไม่เหมือนในหนังสือ…”