ตอนที่ 144 กิ่งดอกไม้สั่นไหวเบา ๆ

เจียงสวินกระซิบถามข้างใบหูนางเสียงแผ่วเบา “ไม่ปรารถนาหรือ?”

ใบหน้าเสิ่นหมิงซูแดงก่ำ ดวงตาหลบเลี่ยง ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย ทว่าครู่ใหญ่กลับเอ่ยคำพูดที่สมบูรณ์ออกมาไม่ได้สักประโยค

นางขานรับเสียงเบา “อืม” หนึ่งคำ แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน

“ได้…ลองดูก็ได้”

——

วันรุ่งขึ้น ตำหนักเฉียนหยวน

เมื่อการว่าราชการยามเช้าสิ้นสุดลง จักรพรรดิเจาเหวินชมองค์รัชทายาทต่อหน้าขุนนางทั้งราชสำนักว่าเขาจัดการราชกิจได้อย่างเหมาะสม ทั้งยังเลื่อนขั้นขุนนางหลายคนที่เขาแนะนำขึ้นมา

บนใบหน้าองค์รัชทายาทแสดงความอ่อนโยนและถ่อมตน ทว่าในใจกลับลำพองใจเป็นอย่างยิ่ง

หลังออกจากโถงใหญ่ เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็พบกับองค์ชายสี่

“องค์รัชทายาท” องค์ชายสี่คารวะอย่างนอบน้อม