ตอนที่ 142 ยกมืออีกข้างขึ้นอย่างว่าง่าย

สามวันต่อมา เสิ่นหมิงซูติดตามหลิ่วหรูอี๋เข้าวังไปด้วยกัน

ภายในตำหนักเฟิ่งอี๋ ฮองเฮากำลังเอนกายพักผ่อนอยู่บนตั่ง สีหน้าฉายแววเหนื่อยล้าอย่างปิดไม่มิด

เสิ่นหมิงซูถวายถุงหอมขึ้นไป ฮองเฮารับสั่งให้สาวใช้รับไว้ หลังจากสูดดมเบา ๆ หนึ่งครั้ง หว่างคิ้วก็คลายออกในทันที แววตายังเผยความประหลาดใจอยู่หลายส่วน

“กลิ่นหอมนี้ช่างแปลกใหม่ยิ่งนัก คิดไม่ถึงว่าจะช่วยให้ใจของข้าสงบลงได้จริง ๆ”

นางกำนัลที่อยู่ด้านข้างรีบรับถุงหอมไปวางไว้อย่างเรียบร้อย

ฮองเฮาเงยพระเนตรพินิจเสิ่นหมิงซูอยู่หลายครา รอยแย้มสรวลในดวงตาค่อย ๆ ลึกซึ้งขึ้น

“เด็กน้อยอย่างเจ้า หน้าตาช่างน่าเอ็นดูนัก คิดไม่ถึงว่าฝีมือของเจ้าจะประณีตถึงเพียงนี้”

“ภายหน้าหากว่าง ก็เข้าวังมาพูดคุยเป็นเพื่อนข้าบ่อย ๆ เถิด ข้าจะได้คลายเหงา”