ตอนที่ 137 แขนโอบรอบลำคอเขา

ยามอรุณวันถัดมา เมื่อเสิ่นหมิงซูตื่นขึ้น เจียงสวินก็ไม่อยู่แล้ว ได้ยินว่าเขาเข้าวังไปตั้งแต่เช้าตรู่

เมื่อคืนวานนางหลับได้ไม่ค่อยดีนัก

ยามลุกขึ้นศีรษะของนางยังหนักอึ้งอยู่บ้าง ทว่าพอนั่งลงรับประทานอาหารกลับพบโดยไม่คาดคิดว่าโจ๊กใสกับกับข้าวเล็ก ๆ บนโต๊ะนั้นถูกปากเป็นอย่างยิ่ง

ในชาขนเงินเข็มขาวแฝงกลิ่นหอมของเปลือกส้มตากแห้งอยู่จาง ๆ ส่วนในโจ๊กก็มีสะระแหน่กับลิลลี่ในปริมาณพอเหมาะ รสชาติสดชื่นละมุนลิ้น

นางรับประทานไปมากมายโดยไม่รู้ตัว ครั้นกินเสร็จ อาการมึนศีรษะยามลุกจากเตียงก็หายไปจนสิ้น สติปัญญาก็เริ่มปลอดโปร่งขึ้น

——

พระราชวัง

จักรพรรดิเจาเหวินประทับบนบัลลังก์มังกร พระองค์ทรงมีพระพลานามัยดีไม่น้อย พระพักตร์ก็มีสีเลือดฝาดขึ้นมาก