กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซียวเจิงห่อไหล่ลงอย่างหมดอาลัยตายอยาก แต่คิดไปคิดมา เขายังคงอยากพบนางอีกสักครั้ง
แม้ตอนนี้เขาจะรับปากว่าจะแต่งกับหลินชิงเหยียน แต่ภายภาคหน้าก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสกับเสิ่นหมิงซู
เขาสามารถแต่งนางเข้ามาเป็นภรรยาเสมอศักดิ์ได้
ทว่าเพิ่งมาถึงหน้าประตู ก็ถูกคนสนิทที่เฝ้าอยู่หน้าจวนตระกูลเสิ่นขวางเอาไว้
“แม่ทัพเซียว คุณหนูเสิ่นสั่งไว้ว่า วันนี้ไม่พบผู้ใดทั้งสิ้น” คนสนิทกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เชิญท่านกลับเถิด”
“วันนี้ข้าจะต้องพบนางให้ได้!”
คนสนทยังคงกล่าวคำเดิม “เชิญท่านกลับเถิด”
เซียวเจิงก้าวไปข้างหน้าหลายก้าว กำลังจะเอ่ยปากอีกครั้ง ทว่าพลันเหลือบเห็นเงาร่างอันคุ้นเคยจากหางตา
เป็นชุนซิ่ง