กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ท่านหญิงฉางเล่อยังคงรอคำตอบจากนาง “ตกลงเจ้าทำสิ่งใดกันแน่ มิใช่งานปักหรือ?”
“เป็นการถักเชือก” เจียงสวินเอ่ยปาก
“เมื่อคืนนี้นางรู้สึกเบื่อ จึงถักเชือกพันแส้ม้าขึ้นมาเส้นหนึ่ง”
เสิ่นหมิงซูเบิกตากว้างขึ้นทันที พลางมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ
“หา? ยังสามารถถักเชือกแส้ม้าเองได้ด้วยหรือ?”
ท่านหญิงฉางเล่อไม่คาดคิดว่าเจียงสวินจะเป็นผู้เอ่ย นางมิได้สงสัยเลยแม้แต่น้อย จึงเชื่อทันที ก่อนมองเสิ่นหมิงซูแล้วอุทานด้วยความชื่นชมว่า “ฝีมือเจ้าช่างประณีตยิ่งนัก หมิงซู”
เสิ่นหมิงซู “……”
ประณีตอะไรกัน?
เห็นอยู่ว่านางถูกคนกุมมือเอาไว้…
นางกระตุกมุมปากอย่างแข็งกระด้าง ฝืนเค้นรอยยิ้มออกมา “...ก็พอใช้ได้”