ตอนที่ 132 เสิ่นหมิงซูแสร้งทำตัวว่าง่ายอย่างยิ่ง

แววตาของเสิ่นหมิงซูยิ่งมายิ่งพร่าเลือน

ไอน้ำลอยอวลอยู่ในดวงตาดอกท้อคู่นั้น ราวกับมีหมอกชั้นหนึ่งเกาะกุมมิยอมสลาย

การเคลื่อนไหวของปลายนิ้วเจียงสวินค่อย ๆ เชื่องช้าลง

เขาหลุบตาลง สายตาไล่ตามลำคอด้านข้างของนางลงไป ก่อนหยุดอยู่ตรงจุดที่ผิวน้ำบรรจบกับผิวกาย

ครู่หนึ่งต่อมา เขาก็ยื่นมือออกไป

เสิ่นหมิงซูสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างฉับพลัน