เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลายวันนี้เซียวเจิงเอาแต่ยุ่งวุ่นวายอยู่ด้านนอก
จักรพรรดิเจาเหวินให้เขาไปตรวจตราการจัดกำลังของกองล่าสัตว์ตามค่ายต่าง ๆ แทนพระองค์ ทั้งยังกำชับให้เขาสุ่มตรวจอาวุธยุทโธปกรณ์ของกองทัพและการลาดตระเวน ยามนี้อยู่ในช่วงล่าสัตว์วสันต์ เขาจึงยิ่งไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
เขาวิ่งวุ่นติดต่อกันสามสี่วัน ต้องตากลมตากแดด ครั้นเพิ่งกลับถึงค่ายก็ได้ยินว่าเสิ่นหมิงซูได้รับบาดเจ็บ จึงตกใจอย่างยิ่ง
แม้แต่เกราะก็ยังไม่มีเวลาถอด เขาก็เร่งรุดไปยังหน้ากระโจมของนางทันที
“หมิงซูบาดเจ็บหนักหรือไม่? ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?” เขาถามสาวใช้ที่เฝ้าอยู่ด้านนอก
หลังได้รับคำตอบจากสาวใช้ เขายังคงไม่วางใจ จึงกล่าวทันทีว่า “ข้าอยากพบนาง รีบเข้าไปแจ้งเถิด”
สาวใช้ขานรับอย่างลำบากใจ ก่อนเปิดม่านเข้าไปด้านใน
ภายในกระโจมจุดชาสงบใจไว้ เสิ่นหมิงซูพิงกายนั่งอยู่บนตั่ง ในมือยังถือถ้วยยาอุ่น ๆ ที่มีไอร้อนลอยกรุ่น
“ไม่พบ ให้เขาไปเสีย”