กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่ เงาร่างของท่านโหวเซียวก็ปรากฏขึ้นตรงระเบียงทางเดิน
เขาไม่ได้เสียกิริยาเช่นฮูหยินเซียว เพียงไพล่มือไว้ด้านหลังแล้วพยักหน้า ดวงตาเผยความปลาบปลื้มอย่างยากจะปิดบัง
“กลับมาแล้วหรือ”
“ขอรับ ท่านพ่อ” เซียวเจิงกุมหมัดคารวะ
ท่านโหวเซียวมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง “ไม่เลว ศึกครั้งนี้เจ้าทำได้งดงามยิ่ง”
คำชมสั้น ๆ เพียงประโยคเดียว นับเป็นคำยกย่องอันหาได้ยากจากเขาแล้ว
เซียวเจิงชะงักไป จากนั้นจึงขานรับเสียงเบา “ขอบคุณท่านพ่อขอรับ”