ตอนที่ 107 เผยรอยยิ้มหวานออกมา

วันรุ่งขึ้น เสิ่นหมิงซูกลับจากสวนจานหยวน ก็พบว่าหน้าประตูจวนตระกูลเสิ่นกลับมีผู้คนล้อมอยู่ไม่น้อย

ส่วนใหญ่เป็นบุรุษวัยกลางคนถึงวัยชรา แต่ละคนแต่งกายประณีตพิถีพิถัน

ในจำนวนนั้นยังมีชายชราอยู่หลายคน กำลังยืนวิพากษ์วิจารณ์กันเสียงดังอยู่หน้าประตู

ชายชราคนหนึ่งเห็นนางกลับมา ก็รีบก้าวออกมา “เจ้าคือบุตรีสายตรงของเสิ่นถิงเชิน เสิ่นหมิงซูใช่หรือไม่?”

เขาแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงทุ้มหนัก “ข้าผู้เฒ่าเสิ่นเต๋อซู่ เป็นผู้สืบสายจากลูกพี่ลูกน้องผู้น้องของเสิ่นเย่ถัง ผู้เป็นเทียดของเจ้า เรียกข้าว่านายท่านสามเสิ่นก็แล้วกัน”

หลังเขากล่าวจบ คนด้านหลังก็พากันพยักหน้า ต่างพร่ำอ้างว่าตนเองเป็นคนในตระกูลเสิ่น

บุรุษวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ผู้หนึ่งยิ้มออกมา น้ำเสียงฟังดูอ่อนโยน