กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามเสิ่นเหวินหวยกลับมา ภายในเรือนก็เงียบสงัดจนผิดปกติ
หัวใจของเขาพลันกระตุก หรือว่าเรื่องที่เขาเพิ่งทำช่วงนี้ถูกผู้คนพบเข้าแล้ว?
จากนั้น เขาก็ถูกคนสนิทพาไปยังโถงหน้า
เพิ่งก้าวเข้าไป กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นก็พุ่งปะทะใบหน้า
ฝีเท้าของเขาชะงักลง ก่อนจะเห็นเสิ่นโหยวนอนอยู่บนพื้น ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด
“อาโหยว!” เขาพุ่งเข้าไป “ผู้ใดทำร้ายเจ้าจนเป็นเช่นนี้?”
ใบหน้าของเสิ่นโหยวซีดขาวจนแทบโปร่งใส เขาฝืนกระตุกมุมปากเล็กน้อย
“ท่านพ่อ...”
หลังเปล่งเสียงเรียกนั้น เขาก็ไม่อาจเอ่ยออกมาได้แม้สักคำ เหลือเพียงลูกตาที่ขยับเล็กน้อย
นี่เขาถูกตีจนใกล้ตายแล้วกระมัง!