กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นหมิงซูเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเบิกกว้างกลมโต “ท่านพี่ ท่านได้รับบาดเจ็บหรือเจ้าคะ”
เจียงสวินเงียบไปครู่หนึ่ง ท้ายที่สุดก็ไม่ได้ปฏิเสธ เพียงกล่าวเสียงเรียบว่า “บาดเจ็บเล็กน้อย ไม่เป็นไร”
“ได้รับบาดเจ็บได้อย่างไรเจ้าคะ” นางร้อนรนขึ้นมาทันที
นางผละกายออกจากอ้อมอกของเขาแล้วชะโงกไปมองแผ่นหลัง “ให้ข้าดูหน่อยเถิด รีบให้ข้าดูเร็วเข้า”
เจียงสวินยื่นมือกดไหล่นางเอาไว้ ไม่ให้นางขยับซุกซน “อย่าดื้อ”
“ท่านยังจะให้ข้าอย่าดื้ออีกหรือ แผ่นหลังของท่านพันผ้าพันแผลเอาไว้แล้ว จะบอกว่าไม่เป็นไรได้อย่างไรเจ้าคะ!”
“ครั้งก่อนตอนฝึกยุทธ์ได้รับบาดเจ็บ บาดแผลปริออกเล็กน้อย จึงพันผ้าพันแผลไว้หลายชั้น ไม่เป็นไรหรอก”