กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น ณ จวนตระกูลเสิ่น
เสิ่นโหยวกลับมาด้วยความเบิกบาน ครั้นพบว่าเสิ่นเหวินหวยไม่อยู่ จึงเอ่ยถามคนรับใช้ และได้รู้ว่าเขาออกไปข้างนอก
เสิ่นโหยวไม่ได้รู้สึกแปลกใจ
คาดว่าคงไปหาบุคคลสำคัญในเมืองหลวงผู้นั้น
บนโต๊ะมีถุงเงินใบหนึ่งวางอยู่ คาดว่าคงเป็นสิ่งที่บิดาทิ้งไว้ให้เขา
ด้านในมีเพียงเศษเงินสองสามตำลึง กระทั่งจะไปเปิดโต๊ะพนันที่บ่อนพนันยังไม่พอ
“ชิ!” เสิ่นโหยวโยนถุงเงินกลับลงบนโต๊ะอย่างหงุดหงิด
แม้เสิ่นหมิงซูจะรับพวกเขาไว้ ให้พวกเขาพักอยู่ที่นี่ระยะหนึ่ง แต่นางก็ไม่ได้มอบเงินให้พวกเขาใช้
ช่างตระหนี่ถี่เหนียวเกินไปแล้ว
เขาเดินวนอยู่ในห้องรอบหนึ่ง ทันใดนั้นก็เห็นถ้วยกระเบื้องลายครามใบหนึ่งบนโต๊ะเล็ก