ตอนที่ 101 อุ่นเหลือเกิน ใหญ่เหลือเกิน สบายเหลือเกิน!

รถม้าแล่นไปตามถนนจูเชวี่ยอย่างราบรื่น ล้อบดผ่านพื้นศิลาสีเขียว ส่งเสียงแผ่วเบาเป็นจังหวะ

เสิ่นหมิงซูขยับกายเล็กน้อย หันไปมองเจียงสวินที่นั่งอยู่ด้านข้าง

สีหน้าของเขายังคงเป็นปกติ แขนเสื้อกว้างทิ้งตัวลง มือใหญ่ทั้งสองวางอย่างสำรวมอยู่บนหัวเข่า

“ท่านพี่” นางเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน

เจียงสวินเลิกคิ้วเล็กน้อย “มีอะไรหรือ”

เสิ่นหมิงซูไม่พูดอะไร เพียงกลอกตาเล็กน้อยแล้วมองไปยังมือของเขา

“ข้ายังอยากจับมืออยู่” เสียงของนางไม่ดังนัก น้ำเสียงอ่อนนุ่มเจือแววออดอ้อน

มือของเจียงสวินทั้งอบอุ่น ทั้งใหญ่ ทั้งสบายเหลือเกิน!

นางชอบเหลือเกิน!

เจียงสวินก้มตาลงมองเสิ่นหมิงซูแวบหนึ่ง