กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขนบธรรมเนียมของต้าเจาค่อนข้างเปิดกว้าง สตรีมิใช่เพียงถูกบุรุษมองเห็นก็ต้องแต่งให้แก่เขา
ทว่าท้ายที่สุดแล้วก็เป็นส่วนลับ มิใช่สิ่งที่จะแสดงให้ผู้อื่นเห็นโดยง่าย
เสิ่นหมิงซูเพิ่งจะรู้ตัวว่ากำลังหน้าแดง
นางตระหนักได้ว่าเท้าเปลือยเปล่าทั้งข้างของตนกำลังอยู่ในฝ่ามือของเขา
นางคิดจะชักเท้ากลับตามสัญชาตญาณ ทว่าการเคลื่อนไหวกลับกระทบส่วนที่บวม เพิ่งขยับก็สูดลมหายใจด้วยความเจ็บปวดในทันที
“อย่าขยับ” เสียงของเจียงสวินกดต่ำลง
เขาเงยตาขึ้นมองนางแวบหนึ่ง
เด็กสาวกำลังหน้าแดง หางตาชื้นวาวเล็กน้อย ขนตาสั่นระริก ราวกับกวางน้อยหลงทางในพงไพร ชวนให้ผู้คนเวทนาอย่างยิ่ง