กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ระหว่างทางกลับ หลินชิงเหยียนไม่เอ่ยวาจาแม้แต่คำเดียว
นางกำผ้าเช็ดหน้าไว้ในมือ มุมผ้าถูกนางขยำจนยับย่น
สิ่งที่ยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงความคิดของนาง คือความลังเลและความเหินห่างชั่วขณะของเซียวเจิงเมื่อครู่นี้
สีหน้าเช่นนั้นไม่เคยปรากฏบนใบหน้าของเขามาก่อน
หลินชิงเหยียนตระหนักถึงความจริงประการหนึ่งที่นางไม่อยากยอมรับ—
เซียวเจิงไม่ได้ชอบนางมากมายเช่นเมื่อก่อนอีกแล้ว
เรื่องนี้ทำให้นางร้อนรนและไม่สบายใจยิ่งนัก…
สิ่งเดียวที่นางสามารถเกาะกุมไว้แน่น และใช้เป็นบันไดไต่ขึ้นไปได้ในยามนี้ มีเพียงเซียวเจิง
ไม่ ไม่ได้
นางยอมให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นไม่ได้